ยิ้มรับ….การเปลี่ยนแปลง

เพราะชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน…

เมื่อเวลาเปลี่ยนไป…หลายสิ่งจึงเปลี่ยนผัน

ยากที่จะหลีกเลี่ยงได้…

ดังนั้นสิ่งที่ดีที่สุด คือความพร้อมที่จะจัดการ

เผชิญหน้า และ คว้าโอกาส

ที่มาพร้อมการเปลี่ยนแปลงนั้นอย่างดีที่สุด

 

วันสุดท้ายของปีแล้วสินะวันนี้….

วันที่หลายสิ่งหลายอย่างยังติดค้างอยู่ในใจ

ภาระที่ต้องรับผิดชอบ……ได้แต่บอกตัวเอง…

I love my job…I love my job!

คนที่ต้องดูแล….บางครั้งก็เกิดคำถามกับตัวเองว่า….

If I died today who would take care of my family?

คนที่กำลังเรียนรู้……สิ่งที่เกิดขึ้นกับเค้าทำให้เราได้แต่พูดว่า

I’ll always support you and looking forward to hearing you all times.

เพื่อนที่ดี…..ความห่างเหินที่เกิดขึ้น…ไม่ว่ายังไงก็ต้องบอกตัวเองและเค้าว่า…

You’ll never walk alone as me  as never walk alone too.

คนที่พิเศษในชีวิต…….I ‘ll stay the same….

คนดีๆ ที่ผ่านเข้ามาในชิวิต…..I knew you’re might be support  myself  even if  I  just opened mind for you.

 

เมื่อไหร่นะที่จะเจอความรู้สึกที่ว่า…the once who can carry on me till tomorrow does not doubt.
 

เมื่อไหร่นะจะเจอกับความรู้สึกที่ว่า…..because of you that’s hard not to love.

เมื่อไหร่นะที่จะเจอกับความรู้สึกที่ว่า..ที่ตรงนี้ยังไงก็คือของเราและอยู่ด้วยใจที่เป็นสุข
 
แบบว่า It’s all my life. เท่านี้ที่ชีวิตต้องการ….

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เหนื่อยมามาก ใช้ชีวิตแบบที่คนอื่นพูดถึงว่าหนักเกินไป
 
คำว่ารับผิดชอบและรับผิดชอบที่ไม่อาจหายไปจากชีวิต

ตอนนี้อยากผ่อนคลายกับสิ่งที่อยู่รอบตัว….ก้าวเดินต่อไปโดยไม่มีสิ่งที่พันธนาการตัวเองไว้กับอะไร

เลิกใส่ใจกับสิ่งต่างๆ เรื่องต่างๆ ที่ทำลายความรู้สึกดีๆ ของเรา และไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้น

 

เมื่อเช้ามีคนๆ นึงพูดกับเราว่า ทำไมไม่มีชีวิตที่หลุดจากกรอบซะที จะอยู่ในกรอบไปถึงเมื่อไหร่?

ทั้งชีวิตนี้ จะตื่นมาอาบน้า ไปทำงาน กลับบ้าน กินข้าว อาบน้ำ นอน อยู่กับชีวิตประจำวันอยางนี้แค่นั้นหรอ?

ทำไมไม่สนุกกะชีวิต ทำไมต้องเอากรอบมากันตัวเองออกจากคนรอบๆ ตัว?

มีคนมากมายที่เค้ารู้สึกดีกับเรา….อยากอยู่ใกล้ชิดเรา…แค่เราเปิดใจ?

อย่ากลัวการออกจากกรอบ…ออกมาซะที!

 
นั่นสินะ….. love is all around you if you just openess…
 

เราอยู่ในกรอบจนจะกลายเป็นกำแพงที่กันคนอื่นๆ ออกไป

มักจะมีคนพูดกับเราเสมอว่า…

เราเหมือนจะร่าเริงตลอดเวลา friendly ได้ตลอด แต่ลึกๆ แล้วเราสร้างกำแพงขึ้นทำไม?

มีคนๆ นึงฟังพลง "wall in your heart" ของ shelby Lynne แล้วบอกว่า เป็นเพลงของเรา

นึกๆ แล้วก็ขำๆ เพราะมีเพื่อนพูดว่า "เพลงกุญแจที่หายไป"  ของปาล์มมี่ เค้าจัดมาเพื่อเรา

เราไม่เคยมองหาไม่พอ…ยังจะสร้างกำแพงขึ้นมากั้นอีก

 

แล้วมันผิดด้วยหรือที่เราจะกลัว…

เราไม่อยากอยู่แบบไม่ได้รับความเอาใจใส่  ไม่ดูแล ไม่ห่วงใยกัน…

ไม่ชอบความรู้สึกแบว่าโดนทิ้งๆ ขว้างๆ…

ไม่ชอบความรู้สึกที่ว่าราเป็นเหมือนตัวปัญหาเวลาเกิดเรื่องไรขึ้นมา
 
มันเหมือนว่าเราสร้างปัญหาทำให้คนอื่นลำบากใจ…

ไม่ชอบความโลเลไม่ชัดเจน…

ไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างสงสัยว่าจริงๆ มันเป็นไงไปตลอด…

ผิดด้วยเหรอที่เราอยากได้ความเสมอต้นเสมอปลาย
 

แล้วถ้าเรามีความเข้าใจให้ใครสักคนแล้วเค้าก็ควรจะเข้าใจสิ่งที่เราต้องการด้วยไม่ใช่หรอ?

 

จริงๆ เราไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยากกันคนอื่นๆ ออกไปจากตัวเอง

แต่แค่ไม่รู้ว่าควรวางตัวยังไง…เท่านั้น

แล้วเราก็ไม่ได้ใช้ชีวิตแค่แบบๆ เดียวด้วย

บางครั้งเราก็ผ่อนคลายตัวเองบ้างเหมือนกันแต่ในแบบของเราเท่านั้นเอง

ซึ่งคนอื่นก็แค่ไม่เข้าใจว่ามันเรียกว่าผ่อนคลายได้ไง….

 

หลายอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตที่ผ่านมา บางครั้งทำให้อยากอยู่คนเดียวเงียบๆ

ไม่อยากพบ ไม่อยากเจอ  ไม่อยากเห็น ไม่อยากรับฟัง อะไรอีกแล้ว

แต่เราก็เป็นมนุษย์ธรรมดาๆ คนนึง….เป็นสัตว์สังคม

ที่บอกตัวเองว่าถ้าคุณอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปคุณก็ต้องเข้าสังคมให้ได้

ต้องไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ…คนแกร่งเท่านั้นที่จะมีชีวิตอยู่รอดต่อไปได้…

ยิ่งบอกตัวเองว่าท้อไม่ได้เท่าไร ควมรู้สึกเหนื่อยหน่ายก็ยิ่งจะแว๊บ เข้ามา

เมื่อไหร่นะความรู้สึกที่อยากหลับแล้วไม่ค้องตื่นขึ้นมาอีกจะหายไป….

 

วันสุดท้ายของปีแล้ว….ทุกๆ อย่างคงจะเปลี่ยนแปลงไป

คิดว่าจะตัดสินใจเรื่องบางเรื่องให้เด็ดขาดลงไปซะที

ที่ผ่านมาที่ยังไม่อยากตัดสินใจเพราะไม่ว่ายังไจจะถอยหลังกลับไปไม่ได้

เพราะถ้าตัดสินใจแล้วจะเปลี่ยนแปลงอีกคงกลายเป็นคนโลเลแน่..

ตัดสินใจจะพยายามลดกำแพงมาพักนึงแล้ว….

ตั้งใจว่าจะทำทุกๆ วันของชีวิตให้ดีที่สุด….

หากเกิดอะไรขึ้นจะได้ไม่ต้องโทษตัวเองว่าเราไม่เต็มที่

เมื่อถึงเวลาตัดสินใจ….เราก็ทำดีที่สุดแล้วล่ะ

จะเป็นยังไงต่อไปคงต้องดูไปก่อน….

 

เราทุกคนอาจจะไม่มีใครได้รับแต่สิ่งดีๆ ในชีวิตไปตลอด….

ไม่มีใครจะสมปรารถนาได้ในสิ่งที่ต้องการไปตลอด…

แต่ถึงยังไงเราก็มีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุด

สำหรับชีวิตเราและคนที่เรารักได้….

 

ความสุขอยู่ตรงหน้าไม่ต้องไขว่คว้าก็พบเจอได้เสมอ…

The way will be happy.

 

แล้วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็แค่บอกตัวเองว่า

อีกไม่นานก็เช้าอีกไม่นานก็วันใหม่….

This way to Heaven…. and
 
Tomorrow will comming always.

 

สักวันเราคงจะดีขึ้นเอง….

วันที่เราอยากจะตื่น…และตื่นมาพร้อมรอยยิ้มสดใส…
 
 สู้ สู้ นะเรา…

Take spirit for fighting whatever  the pass of time does not take you have blue life together.

ยิ้มรับ…การเปลี่ยนแปลง…. because of times will be changed everything in this world!

 
SmilE ‘n SmilE AlwayS BecauseE OF You ‘Re TawantorSAENG!

This entry was posted in Essay. Bookmark the permalink.

One Response to ยิ้มรับ….การเปลี่ยนแปลง

  1. Charmin says:

    เอ่อ..ปุ้ยคับ..ยาวมากๆๆ…เอาเป็นว่าสู้ๆๆ…ก้าวไปข้างหน้าอย่าถอยหลัง..ทุกปัญหาแก้ได้เสมอคับแต่แล้วแต่ว่า..เมื่อไหร่..ยิ้มกว้าง-กว้าง..แล้วเดินต่อ^___________________^"

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s